Λούμπεν και αρλούμπεν

«Πρέπει να έρθεις! Το Παρίσι είναι πανέμορφο και το μεταπτυχιακό που κάνω με έχει ενθουσιάσει!»

Κάπως έτσι είπε ο φίλος μου ο Τηλέμαχος που μάχεται από μακριά κι αυτός για μας που έχουμε ξεμείνει πίσω κι έκλεισε το τηλέφωνο. Πρέπει να ταξιδέψω. Δεν μπορώ όμως, δεν έχω πόρους. Έχω απομείνει κολλημένος σε αυτήν εδώ την τρομερή κουτσουλιά πουλιού στην εσχατιά της χώρας. Λασπότοπος. Ω ναι αγαπητοί μου αυτό σημαίνει το όνομα της πόλης. Απορώ. Οι κάτοικοι τούτης της πολίχνης είναι ιδιαίτερα τοπικιστές. Ποιος ανάθεμα στα κομμάτια επαρχιώτης, ένα βήμα πριν το σκαλί του σωβινισμού, θα ονομάτιζε έτσι την αγαπημένη του ερημιά;

Για ακόμη μια μέρα σηκώθηκα δίχως να ξέρω τι κάνω. Απλά συνέχισα να αναπνέω. Ένα ντύσιμο στα γρήγορα, δυο τρία πηχτά κομμάτια σάλιου και βλέννας στον νιπτήρα κι ύστερα δρόμο. Καφές κι άλλος καφές μέχρι να αρχίσουν οι μπύρες. Έτσι μόνο και μόνο για να περάσει η ώρα, να σκοτεινιάσει, να ξημερώσει και μετά άντε πάλι τα ίδια, σε έναν κιρκαδιανό ρυθμό που ενεργοποιείται με καφεϊνη κι αλκοόλ. Γιατί πίνω; Γιατί το αλκοόλ είναι η βενζίνη της συζήτησης. Φριχτό να μην έχεις να πεις κάτι. Καθόμουν ένα πρωινό να βλέπω την κακοκαιρία πίσω από τη τζαμαρία πίνοντας κονιάκ. Με πλησίασε η όμορφη σερβιτόρα. Ρώτησε «Για το κρύο;». Αποκρίθηκα «Για το κεφάλι!». Κάπως έτσι απλά, δωρικά, ξεκίνησε μια υπέροχη γνωριμία που έχει πια από καιρό τελειώσει.

Όταν δεν έχεις τίποτα, τα καλά νέα φίλε μου είναι πως δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα. Έτσι κι εγώ χωρίς σπίτι, χωρίς ρούχα, λεφτά, δουλειά, φίλους. Κυρίως χωρίς Εκείνη. Τα βράδια ξαπλωμένος σε μια γωνιά που έχω φτιάξει, μιας και δεν έχω κρεβάτι, αποτελούμενη από μοκέτες, χαλιά, παλιές κουβέρτες και δυο-τρεις υπνόσακους, διαβάζω ξαπλωμένος ή ακούω μουσική ανάμεσα σε μύγες που μου κρατούν συντροφιά  ζουζουνίζοντας πάνω στα ξεχασμένα αποφάγια των κρετίνων που με φιλοξενούν. Περιμένω το κάλεσμα για τη νυχτερινή προσευχή των μουσουλμάνων. Κάθε φορά λέω να σημειώσω σε ένα χαρτάκι την ακριβή ώρα που βγαίνει ο χότζας κι όλο με βρίζω που το ξεχνώ. Δεν θέλω να χάσω νότα από το μελωδικό, σπαραχτικό τραγούδι του. Θέλω κάθε φορά που συμβαίνει να βρίσκομαι σπίτι. Να ’μαι κάθε που βραδιάζει να στέκω στο παράθυρο του σαλονιού και να ακούω τον ιμάμη στον αέρα της πόλης. Ο τοίχος στο σημείο που βρίσκεται το παράθυρο είναι κυρτός, κάνει μια καμπύλη και πάνω ακριβώς εκεί στέκομαι και ακούω ρίχνοντας ντροπαλές ματιές έξω. Είναι ένα μικρό και στενό παράθυρο που μου παρέχει ασφάλεια. Σαν πολεμίστρα. Σε μια πολεμίστρα μάχομαι τη μοναξιά του κόσμου με το σπαθί μου και το τόξο μου, αλλά μέσα μου εκλιπαρώ να βρεθεί κάποιος κατακτητής ικανός να σπάσει με δόλο ή έστω με τα πολιορκητικά του μέσα τούτη τη μοναξιά. Σχεδόν παρακαλάω.

Έτσι είναι ο βίος μου. Βίος; Αρσενικό ουσιαστικό. Μπορείς να πεις βιολογία, βιογραφικό, βιοπορισμός, βιοπαλαιστής αλλά σίγουρα δεν λες ποτέ ο βίος μου είναι σκατά. Λες ζωή. Ναι αυτό είναι! Η ζωή μου είναι σκατά. Φαίνεται πως μεγαλώσαμε σε μια φαλλοκρατική κοινωνία που από τα γεννοφάσκια της κατάλαβε πως η ζωή είναι μεγάλη πουτάνα. Για αυτό και της έδωσε όνομα θηλυκό. Ζωή. Θηλυκό ουσιαστικό.

Ενώ κάνω αυτές τις σκέψεις μεταπηδώ από τσιγάρο σε τσιγάρο κι από δωμάτιο σε δωμάτιο. Περίεργο σπίτι. Διαθέτει τρεις ηλεκτρονικούς υπολογιστές αλλά δεν έχουμε φούρνο και ψυγείο. Πείνα. Όταν πεινάσεις πραγματικά, καταλαβαίνεις πως έφτασε η ώρα να συστήνεσαι ως συγγραφέας. Σε συγγενείς και φίλους που μου προσάπτουν την κατηγορία του άεργου, ανταπαντώ πως έχω επάγγελμα. Υποδύομαι με επιτυχία τον αποτυχημένο συγγραφέα. Η Εταιρεία Επιτυχημένων Λογοτεχνών μου κόβει μισθό, ώστε να μπορούν να κάθονται κάτω από την άλω του αδιαφιλονίκητου ταλέντου τους, κακαρίζοντας οι ανυπόφοροι με τις βλακείες που γράφω. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Αυτοί συνεχίζουν να δοξάζονται κι εγώ έχω ένα πιάτο φαί.

Κάθομαι στον υπολογιστή. Η τεχνολογία σήμερα σε φέρνει πιο κοντά στην τέχνη. Το Google είναι ο νέος Λούβρος. Το Πράδο των φτωχών. Με ένα κλικ μπορώ να δω ότι ποθεί η καρδιά μου. Αναζήτηση εικόνες. Διαλέγω για σήμερα τον ζωγράφο H.R. Giger. Μου κάνει εντύπωση ένας πίνακάς του. Πατάω ξανά με το ποντίκι να μεγαλώσω την εικόνα. Είναι ένα πιστόλι με διάφανη γεμιστήρα. Αντί για σφαίρες έχει μωρά έτοιμα να εκτοξευτούν πυρακτωμένα με το ξαφνικό τράβηγμα της σκανδάλης. Νεκρά μωρά. Σαν το νεκρό, άδικο, ματαιωμένο σπέρμα. Εκατόμβη. Χιλιάδες εν δυνάμει υπάρξεις, θυσιασμένες στον Παγκόσμιο Πόλεμο της απόλαυσης και της ηδονής. Στον πόλεμο της μιας βραδιάς, της σπασμένης καπότας, του «ωραία ήταν, να τα ξαναπούμε» κατά τη διάρκεια ενός τσιγάρου κοιτώντας το ταβάνι ενός άγνωστου σπιτιού. Σαν τον Αστυάνακτα, θυσιασμένο τότε στα τείχη της Τροίας. Λίγο πριν την άλωση. Λίγο μετά την αλλοτρίωση. Άλωση η κολπική διείσδυση. Αλλοτρίωση η αποξένωση … η μεταβίβαση κυριότητας του σώματος αρχικά και της ζωής σου στη συνέχεια. Ευχαριστώ μαμά! Ευχαριστώ μπαμπά! Ζω!

Λέω : «Σε αυτή την πόλη συμβιώνουν χριστιανοί και μουσουλμάνοι μωρό μου και δεν μπορούμε εμείς που τόσο αγαπηθήκαμε;». Αυτό είναι το πρόβλημα με τις μικρές πόλεις! Σκοντάφτεις συνεχώς. Σε μια λακκούβα (αύριο να θυμηθώ να διαμαρτυρηθώ στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου) σε μια παλιά αγάπη, πάντως σίγουρα σκοντάφτεις. Δεν μου κάνουν οι μικροί χώροι πια. Το αποφάσισα. Θα πάω τελικά στο Παρίσι. Θα γίνω ένας Τηλέμαχος. Θέλω να περπατήσω, να μυρίσω, να φιληθώ. Να πάω στη Βίλα που έζησε ο Μίλερ ή μάλλον σε αυτά τα υπέροχα καφέ κι εστιατόρια με τα γαλλικά τυριά, τους αστακούς, τα κρασιά και τα αλσατικά σαλάμια που γράφει ο Κέρουακ στο Σατόρι του και που διάβαζα και μου ’τρεχαν τα σάλια στις μεγάλες φτώχειες μου.

Θα πάω όσο πιο μακριά Της.

 

 

 

 

 

Advertisements

3 Σχόλια

Filed under Uncategorized

3 responses to “Λούμπεν και αρλούμπεν

  1. μπράβο ρε Κώστα…πολύ όμορφο…εγώ συνεχίζω να σκοντάφτω ακόμη για έβδομο χρόνο πίνωντας λίγη απο την βενζίνη μας…στο γνωστό μέρος…με τους γνωστούς θαμώνες…στην υγειά μας λοιπον…καλα να περνάς αδερφέ…με πολλές σκέψεις…(Βαγγελάκας)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s