Μια ιστορία για τον Δημήτρη Γκόγκο ή Μπαγιαντέρα

Image

Έχω μεγάλη αγάπη για την λαϊκή αστική (της πόλης) μουσική. Ακούω ρεμπέτικα τραγούδια σχεδόν καθημερινά. Ίσως αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι γεννήθηκα στον Πειραιά και μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου στα τραπέζια και στα γλέντια οι παππούδες άρχιζαν τις ιστορίες για τον παλιό Πειραιά κι εγώ ως παιδί τότε σκάρωνα στο μυαλό μου έναν κόσμο μυθικό.

Πέρυσι, μέσα στην κρίση και κατακαλόκαιρο, τέτοια εποχή δηλαδή, βγήκα στο μεροκάματο. Λίγο για το χαρτζιλίκι, περισσότερο για να βοηθήσω έναν καλό μου φίλο με τη δουλειά που είχε να κάνει. Οργώναμε όλη την πόλη και μοιράζαμε φυλλάδια κάτω από τις πόρτες σπιτιών και πολυκατοικιών. Πασαλιμάνι, Προφήτης Ηλίας, Πηγάδα, Χατζηκυριάκειο, Πειραϊκή, Καλλίπολη.

Μεσημέρι με 40 βαθμούς Κελσίου και 25 κιλά στην πλάτη ανηφόρα κατηφόρα και ξανά τράβα ανηφόρα. Κάπου εκεί, στα χαμηλά της Καλλίπολης προς την πλευρά του λιμανιού που βγάζει προς τον Ο.Λ.Π. έπεσα πάνω σε κάτι που με τράνταξε καλά. Καθώς έμπαινα σε μια πιλοτή για να σπρώξω κάτω απ΄την πόρτα 5-6 φυλλάδια αντίκρισα μια επιγραφή. Από αυτές που τοποθετούν στις εισόδους των πολυκατοικιών οι γιατροί κι οι δικηγόροι. Είναι η επιγραφή που φαίνεται στην φωτογραφία παραπάνω. Οδός Βύρωνος 30. Εκεί έμενε ο μεγάλος λαϊκός συνθέτης και στιχουργός του ρεμπέτικου Δημήτρης Γκόγκος, γνωστότερος με το παρατσούκλι Μπαγιαντέρας, το οποίο του δόθηκε γιατί κάποτε έπαιξε στο μπουζούκι την ομώνυμη οπερέτα του Emmerich Kálmán. 

Το σπιτάκι του Δημήτρη Γκόγκου έστεκε στην οδό Βύρωνος 30 μέχρι το 1998. Την θέση του πήρε μια μεγάλη κακόγουστη πολυκατοικία. Δεν γνωρίζω αν ο μεγάλος συνθέτης έχει απογόνους και κληρονόμους. Πιστεύω όμως πως το σπίτι του θα μπορούσε να διασωθεί. Να λειτουργεί ίσως σαν ένα μικρό μουσείο της λαϊκής τέχνης του ρεμπέτικου που άνθισε στον Πειραιά. Ακόμα και μέσα στην Ελλάδα της κρίσης με την χιλιοειπωμένη δικαιολογία «δεν υπάρχουν χρήματα». Οι κρίσεις ξεπερνιούνται με αγώνες και πολιτισμό. Κι ο Μπαγιαντέρας ήξερε κι απ΄τα δύο.

Για τα τραγούδια του Μπαγιαντέρα δεν θέλω να γράψω κάτι. Είναι πασίγνωστα και τα τραγουδάμε μέχρι σήμερα. Θέλω μόνο να πω πως ο ίδιος πέρα από μουσικός υπήρξε αγωνιστής στην περίοδο της Κατοχής στην διάρκεια της οποίας τυφλώθηκε λόγω αβιταμίνωσης. Άνθρωπος προοδευτικός που μάλιστα συνέθεσε ένα τραγούδι για τον ΕΛΑΣ και μπορείτε να το ακούσετε εδώ : http://www.youtube.com/watch?v=3XKTn_rCSBk.

Υ.Γ. Στην Ιρλανδία (που έχει κι αυτή μνημόνια) υπάρχει εδώ και χρόνια ανδριάντας του Ιρλανδού ροκ μπασίστα και τραγουδιστή Phil Lynott. Στην Βουλγαρία υπάρχει άγαλμα του heavy metal τραγουδιστή Ronnie James Dio που δεν είναι καν Βούλγαρος.

Στην Ψωροκώσταινα ξέρουμε να τιμάμε μόνο πεθαμένους πρωθυπουργούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση … όλα τα άλλα «ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ» όπως γράφει κυνικά και το πωλητήριο στην φωτογραφία πάνω από την επιγραφή!

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s