Χέντριξ και Μαραντόνα

Image

Τις νύχτες ψωνίζω πατατάκια από εκείνα στην κόκκινη συσκευασία που ισχυρίζεται πως τα κρατά φρέσκα και τραγανά. Τούτο το 24ωρο περίπτερο κάτω απ’ το σπίτι με έχει σώσει. Παλιότερα αγόραζα μπύρες καπνό και ασπιρίνες. Τα ‘κοψα όλα. Κάθομαι το λοιπόν ξαπλωμένος και μασουλάω. Τα σεντόνια μου γεμίζουν ψίχουλα που με τσιμπάνε όμως δεν κάνω καμιά κίνηση να τα τινάξω. Δεν κάνω καμιά κίνηση γενικά. Περνάνε ώρες που σκέφτομαι πως πρέπει να σηκωθώ, να συρθώ ως το μπάνιο, να κατουρήσω ή να βουρτσίσω τα δόντια μου, μα εγώ δεν κάνω τίποτε. Μόνο μένω εκεί, ξαπλωμένος και με πιάνει κείνο το γνωστό τικ στην κοιλιά.

Τότε είναι που μπαίνει στο δωμάτιο ο Χέντριξ. Φέρνει μαζί του καινούριους δίσκους που ‘χει αγοράσει από τον «Ζαχαρία» στο Μοναστηράκι κι ένα κορίτσι. Το κορίτσι έχει μαύρα κατάμαυρα μαλλιά και βρώμικα νύχια. Αν δεν τον ήξερα θα ορκιζόμουν πως είναι κόρη του. Βάζουμε να ακούσουμε τους δίσκους και δίνουμε στο κορίτσι δυο πλαστικά ποτήρια και σπάγκο. Του δείχνουμε πώς να κατασκευάζει τηλέφωνο με αυτά. Το κορίτσι βαριέται, είναι που δεν έχει με ποιον να μιλήσει στο καινούριο του μαραφέτι. Του δίνουμε βαμβάκι, έναν άδειο κεσέ και φακές. Το κρατάμε απασχολημένο. Βαριέται ξανά. Βαριόμαστε κι εμείς.

Αφήνουμε το κορίτσι στη μάνα μου και πάμε κι οι δυο στου Μαραντόνα. Η μάνα του λείπει στη δουλειά, δουλεύει πολλές ώρες. Έχουμε όλο το σπίτι δικό μας. Καπνίζουμε πούρα. «Τα είχε φέρει ο πατέρας μου όταν ταξίδευε. Από την Κούβα!» μας λέει γεμάτος καμάρι και λίγο για φιγούρα. Του αρέσει η φιγούρα του Μαραντόνα. Του το συγχωρούσαμε, έτσι είναι ο φίλος μας. Ανοίγουμε τα ουίσκι της κάβας, είναι τα πρώτα μας μεθύσια. Ο Χέντριξ μας βάζει τη σπίθα. Προτείνει να αγοράσουμε βιντεοκασέτες με τσόντες από το περίπτερο της γειτονιάς, «Είμαστε ολόκληροι άντρες πια» λέει και τον κοιτάμε με δισταγμό. «Και ποιος θα τολμήσει να τις ζητήσει από τον κυρ-Γιάννη; Θα το μαρτυρήσει στις μανάδες μας!» του λέω εγώ, όπως πάντα δειλός. Ο Μαραντόνα βρίσκει τη λύση «Θα ρίξουμε κλήρο!».

Βάζουμε τη βιντεοκασέτα να παίξει και μαλακιζόμαστε όλοι μαζί στο σαλόνι πάνω στον τριθέσιο μπλε ραφ καναπέ. Είναι ο καναπές που η μάνα του Μαραντόνα βλέπει κάθε μέρα την αγαπημένη της σαπουνόπερα. Έπειτα τσακωνόμαστε για το αν πρέπει να φτιάξουμε συγκρότημα ή ποδοσφαιρική ομάδα. Ο Χέντριξ που ξέρει όλα τα σπουδαία ροκ συγκροτήματα από τον μεγαλύτερο αδερφό του υποστηρίζει την ιδέα για συγκρότημα. Ο Μαραντόνα θέλει να φτιάξουμε ομάδα. Είναι ο μοναδικός σε όλη τη γειτονιά που μπορεί να κάνει δέκα συνεχόμενα γκελ με μικρό πράσινο νεράντζι. Ανταγωνίζεται στην τέχνη του μπαλαδόρου με τον Ευγένιο, έναν νταή δυο τάξεις μεγαλύτερο και δυο κεφάλια ψηλότερο. Ο Ευγένιος δέρνει τον Μαραντόνα όπου τον βρει.

Κάνουμε και τα δύο. Γεννιούνται οι “Strangers”, με ένα αρμόνιο που δουλεύει με μπαταρίες, αγορασμένο από μαγαζί με παιχνίδια, ένα τύμπανο ταμπούρο από τους προσκόπους και μια κλασσική κιθάρα. Ιδρύουμε με άλλα παιδιά την «Αστραπή», την ομάδα  μας, για να παίζουμε κάθε καλοκαίρι στο πρωτάθλημα όλων των γειτονιών που λαμβάνει χώρα στο προαύλιο του Άη Γιώργη.

Ο πατέρας του Χέντριξ είναι ξυλουργός. Έχει μαγαζί στη γωνία του δρόμου. Μπαίνουμε μέσα και του ζητάμε ένα ξύλινο ταμπλό για να φτιάξουμε μπασκέτα. Τον φοβόμαστε όλοι. Φταίει που έχει ένα κομμένο δάχτυλο. Μα πιο πολύ από όλους τον τρέμει ο Χέντριξ. Για να μην ασχολούμαστε μαζί του μας πετά κάτι παλιόξυλα και μας φωνάζει «Δρόμο τώρα!». Είναι Μάης, ο Χέντριξ φορά κοντομάνικο. Έχει μελανιές στα χέρια και καμιά φορά στο πρόσωπο. Τα μεσημέρια όλη η γειτονιά τον ακούει να κλαίει.

Ο Μαραντόνα δεν έχει γνωρίσει τον δικό του πατέρα. Τα κουτσομπολιά λένε πως ξεμυαλίστηκε με μια πόρνη σε κάποιο λιμάνι της Αμερικής. Άλλοι πάλι λένε πως έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε. Ο Μαραντόνα πιστεύει πως ο πατέρας του ζει και θα γυρίσει. Μας λέει ότι σε κάποιο ταξίδι του, βγήκε στο Μπουένος Άιρες κι από τότε ψάχνει τον αληθινό Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα για να τον παρακαλέσει να υπογράψει μια φανέλα του, ώστε να την πάει δώρο στο γιο του στην Ελλάδα.

Ο δικός μου πατέρας είναι δάσκαλος. Είναι ξεκαθαρισμένο ότι πρέπει να σπουδάσω, να μπω σε μια σχολή. «Ό,τι να’ ναι, αρκεί να είναι Πανεπιστήμιο!». Τον Χέντριξ στην καλύτερη τον περιμένει μια θέση στο ξυλουργείο του πατέρα του κι ίσως ένα κομμένο δάχτυλο. Ο Μαραντόνα θα βαρεθεί να περιμένει τον πατέρα του και τη φανέλα του ινδάλματός  του και θα πάει να τους βρει. «Θα μπαρκάρω μια μέρα!».

Τα ψίχουλα από τα πατατάκια μου τσιμπάνε την πλάτη, με ενοχλούν. Ξυπνάω και είμαι τριάντα. Η ανάσα μου βρωμάει απ’ τον ύπνο.

Ο πατέρας του Χέντριξ έχει πάρει δάνειο να επεκτείνει το ξυλουργείο. Έχει ανοίξει βιοτεχνία επίπλων, τον έχουν πνίξουν τα χρέη. Θα βρεθεί κρεμασμένος μέσα στο μαγαζί του. Ο Χέντριξ σνιφάρει θάνατο στις τουαλέτες κάποιου μπαρ των Γρεβενών κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας με τη μπάντα του στη Βόρειο Ελλάδα. Ύστερα  βγαίνει, περπατάει ανάμεσα στον κόσμο κι ανεβαίνει στη σκηνή για να βασανίσει την ταστιέρα του. Μια κοπέλα στο κοινό τον αγαπάει, τον κοιτάζει πάνω στη σκηνή μαγεμένη. Εκείνος μια μέρα θα τη μισήσει, θα της ρίξει έναν πούτσο και δυο χαστούκια. Έπειτα θα φύγει τρέχοντας απ’ το σπίτι της, στο ασανσέρ θα κοιταχτεί στον καθρέφτη … θα μοιάζει στον πατέρα του.

Ο πατέρας του Μαραντόνα παραμένει αγνοούμενος. Ο Μαραντόνα παίζει στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Παίζει … τρόπος του λέγειν. Είναι ένας χοντρός με καράφλα, εθισμένος στο αλκοόλ. Τουλάχιστον μεγαλώνοντας γλίτωσε απ’ τον Ευγένιο. Φήμες λένε πως ο Ευγένιος έχει γίνει φασίστας.

Κι εκείνο το κορίτσι; Τι να απέγινε κείνο το κορίτσι που έσερνε μαζί του ο Χέντριξ; Δεν έμαθα τίποτα για αυτήν. Σκέφτομαι πως είχε μαύρα κατάμαυρα μαλλιά γιατί ήταν το μέλλον και βρώμικα νύχια γιατί έσκαβε βαθιά στο χώμα να ξελασπώσει τις τύχες μας. Δεν με νοιάζουν τα χρόνια που πέρασαν ως εδώ. Μόνο τα χρόνια που εξακολουθούμε κι αφήνουμε να περνάνε. Θα μας θυμάται κανείς;

Advertisements

3 Σχόλια

Filed under Uncategorized

3 responses to “Χέντριξ και Μαραντόνα

  1. Εξαιρετικής ομορφιάς.

  2. Ωραίο. Αλλά αίολο μένει το ερώτημα για το παρατσούκλι του αφηγητή. Ροκ και ποδόσφαιρο, σινεμά ίσως, 20τόσα χρόνια πριν, μάλλον κάτι από b-movie, Lee ίσως;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s